Sigara dumanında geliyorsun bana bir yudum sevgiyle … Ve o bir yudum sevgi umut olup akıyor yüreğime.

Ah sevgili, kendi kendine oyunlar oynayan bir çocuk gibi oyunlar kuruyorum üstüne. Ve oyun sonlarında daha bir umutlanıp bekliyorum geleceksin sen diye.

Bir gün işe giderken yerdeki karelere dikkat ederek ilerliyorum mesela yolda. Seviyor sevmiyorlar dilimde yer etmiş, bir kare seviyor bir kare sevmiyor diyor senin için. Oyun bu ya işte; istiyorum ki seviyorda bitsin kareler,sevmiyorda biterse yanlış saydımlarla avutuyorum bu sefer kendimi.

Sonra; yolda giderken yine, duyduğum ilk şarkı ondan gelsin diyorum,sebepsiz yeni bir oyun daha koyuyorum hemen önüme.Sevmiyor diye çıktıysa hele o kareler kesinlikle pes etmiyorum, hemen oracıkta başka bir uğraş buluyorum sevdirebilmek için kendimi sana. Şarkılardan anlam çıkartıyorum; öyle ki en hareketli şarkıda bile güzel bir söz yakalıyor gülümsüyorum.

Yok yok, o da düşünüyor beni, o da özlüyorlarla avutuyorum kendimi.

Tıpkı bu geceki gibi…

Bu gece, bir sigara dumanında geliyorsun bana, aslında kaçıncı sigara dumanı olduğunu ben de bilmiyorum ama ; bir sigara dumanında işliyorsun sebepsiz tekrar yüreğime.

Sahi sen, sigara dumanından çember yapmasını bilir misin sevgili?

Gülme, hadi gülümseme…

Demiştim sana hala çocuk bir yanım vardır diye unuttun mu yoksa?Gidişinle o çocuk yanım ağlamak yerine oyunlar kuruyor kendine ne var bunda?

Bu gece bir sigara yakmışken aklımda sen, bir anda sigara dumanından çemberler yapmaya çalışırken buldum kendimi. Tıpkı okuduğum kitabın sayfa sonundaki kelimenin anlamını biliyorsam diyerek başladığım oyunlar gibi. Tıpkı beş dakika içinde telefonum çalarsalarla avuttuğum gibi kendimi.

Ve çember yapamadığım her sigaranın üstüne başka bir tane daha yaktım gecenin bir yarısı çakmak krizine inat kibrit çöpüyle.(Bir zamanlar yüreğimdeki seni yaktığım o son kibrit çöpü ile belki de. )

Kaç sigara bana göre yamuk çıktı bu gece bilmiyorum sevgili, kaç sigaraya suç attım çember çıkaramadım diye. Ve kaç saattir öyle dalmış bir çembere umut bağlayıp sevgi dileniyorum gecenin bir yarısı senden haberin olmadan bilmiyorum ya; çocuk yüreğim kurmaya devam ediyor oyunlarını…

Yüreğim, tıpkı terk edilmeyi bilemeyen yetim çocuklar gibi oyunlar kuruyor kendine.

Bazen yerdeki bir taşla getiriyor senin sevgini bana, bazen bir kitap sayfasında…Yada ilk duyacağım şarkıda.Tıpkı bu  gece oynadığım çember çıkarma oyunu gibi, ne olursa olsun en umutsuz anımda…

Bilmiyorum ki bu kaçıncı sigara…